Saturday, April 3, 2010

Chemmuneeswarar of Poosariyoor

Chemmuneeswarar of Poosariyoor



Poosariyoor is 12 km from Velli Thirupoor of Erode district. This story happened during Tippu Sultan’s rule.
There is a village called Thittakudi near Chidambaram. A Brahmin priest was doing Pooja to Pachiyamman and Mannatha Sami of this village. He had a pretty daughter. Once when he was sick, this daughter offered worship instead of him. The sultan saw her there and wanted to marry her. Fearing for this the Brahmin along with his daughter and two stones from the temple of the gods he was worshipping ran away from the village. He traveled through lot of villages. Every where he halted, he never used to forget to worship to his Gods. At last they reached Poosariyoor. Here both Gods told the priest that they wanted to stay there and would protect him. That are was a forest area. So Pachiyaman asked her brother Lord Vishnu to give some body to protect her. Lord Vishnu created a God called Veeran and gave her as a body guard. Pachiyamman gave Veeran boon of deathlessness and a sword. Once she sent him to eastern direction so that he will tell about her greatness to devotees. He started doing Thapas below a Thapas tree and people started worshiping him. Pachiyamman was enraged and appealed to Vishnu. He advised her to meditate on Lord Shiva. Lord Shiva came and created two lasses using two fists of earth of the river bank. From the first lass he created Vamuni, Muthumuni, Veda muni and two more munis. From the second girl seven munis were created six munis among whom were Chemmuni, Poo muni, Lada muni and Kodi muni. Chemmuni went and asked Lord Vishnu, why he was created. He told him that he has to subdue Veeran and bring him back and protect Pachiyamman.
There was a big war between the 12 munis and Veeran. At last Veeran changed himself in to a fish and jumped in to the sea. Vaamuni drank all the waters of the sea. Then Chemmuni caught Veeran. He told him to come back and be gods of the village along with them. Pachiyamman was happy with Chemmuni and told him that though she was the prime Goddess of the village, she is giving it to Chemmuni. There is a very huge statue of Chemmuneeswarar in the village. In a small shed Pachiyamman has her temple. Apart from her Mannathachami, Vendamalai Anuman, Ranganathar, Mkkattukanni, Idakumara Kanjamalai Sidheswarar also have temples in side this shed. All the twelve Munis stand side by side. Chemmuni and Vaamuni have huge statues.
Chemmuneeswarar is supposed to have great powers to drive away Ghosts and evil spirits. These people are brought and given a bunch of burning Agar bathis. Then the priest asks them who they are. They reply. Then if they agree to go way, they are taken in front of Vaamuni to confirm whether the spirit has really gone. Three iron chains are thrown in the ground. If the affected person picks the chain thought by the relative who brought him, it is concluded that the evil spirit has gone. If not they are again brought next week. People also come and complain about injustice done to them. They sacrifice a goat after that; the body is left there itself. It seems as when the meat dries Vaamuni would give lot of bodily suffering to the culprit.
In the third week of Chithirai month (April-May) there is a festival at this temple complex .Pachiyamman, Manaadacami and Chemmuneeswarar are taken round in decorated chariots which are carried and kept before the temple. Then the ornaments are brought from Kundangal Maduvu which is half a km from the temple. While the procession comes hundreds of goats are sacrificed. Their meat is not to be taken outside the village and given to the temple workers as a gift. Later there is worship to Pachiyamman and other idols. With this the festival comes to an end.


  1. மேல் கண்ட கட்டுரையின் தமிழாக்கம் கீழே தரப்பட்டு உள்ளது.

    பூசையூர் செம்முனிஸ்வரர்
    பீ. ஆர். ராமச்சந்திரா

    ஈரோடு மாவட்டத்தில் வெள்ளி திருப்பூரில் இருந்து பன்னிரண்டு கிலோ தொலைவில் உள்ளது பூசையூர்.
    சிதம்பரத்தின் அருகில் உள்ளது திட்டக்குடி என்ற கிராமம். அந்த ஊரில் இருந்த பேச்சி அம்மன் மற்றும் மண்ணாத சாமிக்குகம் ஒரு பிராமணர் பூஜைகள் செய்து வந்தார். அவருக்கு ஒரு மகள் இருந்தாள். ஒரு முறை அவர் உடல் நலமின்றிப் போக அவள் ஆலயத்துக்கு சென்று பூஜைகளை செய்தாள். அவளைக் கண்ட சுல்தான் அவள் அழகில் மயங்கி அவளை திருமணம் செய்து கொள்ள ஆசைப்பட்டான். அதை அறிந்த பிராமணர் அவளையும் அந்த ஆலயத்தில் இருந்த இரண்டு கடவுள் கற்களையும் ( தாம் பூஜித்த சிலை போன்ற கற்கள்) எடுத்துக் கொண்டு ஊரை விட்டு ஓடினார். கிராமம் கிராமமாக சுற்றி அலைந்தார். தாம் எங்கு தங்கினாலும் அந்த சிலைகளுக்கு பூஜைகளை செய்யத் தவறியது இல்லை. கடைசியாக பூசையூர் வந்தனர். அந்த இரண்டு தேவதைகளும் அவர்களையும் தாம் காப்பதாக கூறி தாம் அங்கேயே இருக்க வேண்டும் என விரும்பினர். அவர்கள் தங்கிய இடம் ஒரு காடு. அந்த காட்டில் தன்னை பாத்துகாக்க எவரையாவது அனுப்புமாறு பேச்சியம்மன் தனது சகோதரர் விஷ்ணுவிடம் கேட்க அவர் வீரன் என்பவரை படைத்து அங்கு அனுப்பினார். பேச்சியம்மன் வீரனுக்கு இறவாமை வரம் அளித்து ஒரு வாளினையும் தந்தாள். ஒரு முறை அவரை தன் புகழைக் கூறுமாறு கிழக்கு புறத்தில் இருந்த இடங்களுக்கு அவள் அனுப்பினாள். அவரோ ஒரு இடத்தில் மரத்தடியில் அமர்ந்து கொண்டு தவம் செய்ய ஆரம்பிக்க மக்கள் அவரை கடவுளாக வணங்கத் துவங்கினார்கள். அவள் அதனால் கோபமடைந்து விஷ்ணுவிடம் கூற அவரோ அவளை சிவனிடம் சென்று முறையிடுமாறு சொல்லி அனுப்பினார். பேச்சியம்மனும் சிவனிடம் முறையிட அவர் வந்து ஆற்று மணலை எடுத்து இரண்டு பொம்மைகளை செய்தார். அதன் பின் முதல் பொம்மையில் இருந்து வாமுனி, முதுமுனி மற்றும் இரண்டு முனிகளையும், இரண்டாவது பெண் பொம்மையில் இருந்து செம்முனி, லாட முனி, பூ முனி, கோடி முனி, போன்றவர்களை எடுத்தார் . செம்முனி விஷ்ணுவிடம் போய் தம்மை எதற்காக படைத்தார் எனக் கேட்க வீரனை அவர்கள் அடக்க வேண்டும் என்றார்.
    பன்னிரண்டு முனிகளுக்கும் வீரனுக்கும் கடுமையான போர் நடைபெற்றது. வீரன் தன்னை ஒரு மீனாக மாற்றிக் கொண்டு கடலில் குதிக்க வாமுனி கடல் நீர் அனைத்தையும் குடித்து விட அதன் பின் செம்முனி வீரனை பிடித்து விட்டார். அவர் மற்ற தேவர்களை தம்முடன் கிராமத்துக்கு அழைத்துச் சென்றார் . பேச்சியம்மன் அதைக் கண்டு மிக்க மகிழ்ச்சி அடைந்தாள். அவள் செம்முனியிடம் தான் அந்த கிராமத்தின் தேவதை என்றாலும் அதை அவருக்கு கொடுத்து விட்டாள். செம்முனிஸ்வரரின் பெரிய சிலை அந்த ஆலயத்தில் உள்ளது. ஒரு சிறு இடத்தில் பேச்சியம்மனின் ஆலயம் உள்ளது. அவளைத் தவிர மனதசாமி, வேண்டமலை அனுமான், ரங்கநாதர், காட்டு முனி, இடக்குமார கஞ்சமலை சித்தேச்வர் போன்றவர்களுக்கும் ஆலயங்கள் உள்ளன. பன்னிரண்டு முனிகளும் ஒருவர் பக்கத்தில் ஒருவராக நிற்கின்றனர். வா முனிக்கும்செம்முனிக்கும் பெரிய அளவிலான சிலைகள் உள்ளன.
    ....continued below

  2. ...continued from above
    செம்முனிஸ்வரர் நிறைய சக்தி பெற்றவராக உள்ளார். பிசாசு பிடித்தவர்கள் ஊதுபத்தியை அவரிடம் கொண்டு வர பூசாரி அந்த பிசாசை யார் என விசாரிப்பார். தாம் யார் என்பதைக் கூறிய பின் அங்கிருந்து சென்றுவிடுமாம். அதன் பின் அந்த பிசாசு ஓடிவிட்டதா எனப் பார்க்க அவர்களை வாமுன்னிக்கு முன்னால் சென்று நிற்க வைப்பாராம். அவருக்கு முன்னால் மூன்று இரும்பு சங்கலிகள் போடப்படும். அதில் ஒன்றை பிசாசு பிடித்தவர் கையில் எடுத்தால் பிசாசு ஓடி விட்டது என்று அர்த்தம். இல்லை எனில் மீண்டும் அடுத்த வாரம் அவர்களை அழைத்து வருவார்கள். அது போல தமக்கு இழைக்கப்பட்ட கொடுமைகளையும் மக்கள் அங்கு வந்து கூறுவார்களாம். அதன் பின் ஒரு ஆட்டை பலி தந்துவிட்டுப் போவார்கள். அந்த வெட்டப்பட்ட ஆட்டை அங்கு விட்டுவிட்டுச் சென்ற பின் அது காயத் துவங்கியதும் வாமுனி கொடுமை இழைத்தவர்களுக்கு தண்டனை தந்தவண்ணம் இருப்பாராம். சித்திரை மாத மூன்றாம் வாரத்தில் ஆலயத்தில் விழா நடைபெறும். பேச்சியம்மன், மன்னாடசாமி மற்றும் செம்முநீஸ்வரர்களை தேரில் வைத்து ஊர்வலமாக எடுத்துச் செல்வார்கள். அந்த தெய்வங்களின் ஆபரணங்கள் ஒரு கிலோ தொலைவில் உள்ள குண்டகால் மடவு என்ற ஆலயத்தில் இருந்து கொண்டு வரப்படும். ஊர்வலம் முடிந்ததும் நூறு ஆடுகள்பலி தரப்படும். அந்த இறைச்சியை ஆலயத்தில் வேலை பார்பவர்களுக்கு தந்து விடுவார்கள். அதன் பின் பேச்சியம்மனை வணங்கிய பின் விழா முடிவுறும்.
    (Translated into Tamil by Santhipriya )