Saturday, March 27, 2010

Bhadra kali and Murasappan of Velliyampathi

Bhadra kali and Murasappan of Velliyampathi



Velliyampathi is a small village near Perunthurai of Erode district, the temple of Bhadrakali, Murasappan and Kundathu Kali are located here. There is an interesting story as to how these Gods reached here from Natathi village of Thirunelveli district.
Once upon a time Natathi village was populated by Nadars. Many of them were soldiers in the army of Pandya king. Once flood waters entered the Thirnel veli town. The king ordered that one man from all families should help to clear the flood and save the people. But the villagers of Natathi refused saying that they are commanders of his army. From then on the king started troubling them too much. So they decided to go away from the village and started one night with all their materials. In their village they had three Gods- Bhadra kali, Murasappan and Kundathu Kali. They took three bricks representing these gods with them. They had to walk a lot of distance. In two or three places they threw away these bricks and to the surprise next day the bricks came back in to the basket. Later in one place they threw the bricks in to a thorny bush. That day Kali I came in the dream of the priest and told him, “Your man has thrown me in to a thorny bush. You take me out and keep me below the poocha tree in front of you and start worshipping me. I would look after you., the priest did as directed and the people of Natathi village settled in their new home, The Velliyampathi village.

Initially the villagers worshipped only the three bricks. Later hey made idols and started worshipping them. The original bricks are preserved even today. The Bhadrakali faces east and Murasappan her assistant faces north. Outside the temple they have made a gigantic statue for Murasappan. Apart from them Ayyanar, Konnavel perumal, Chappani Nayinar and Anai Thambiran statue are with these two gods.
After consecrating the Kali, it seems the priest went to climb palms to do toddy tapping. As soon as he climbed, it seems the palm was shaked and he was made to fall,. The priest understood that the Kali does not want him to go to any other job. The priest did not understand this but thought that this was done by a called Mundakannan. He started beating the Mundakannan statue with a whip. Later he understood that it was done by Kali and asked her, “Suppose I stay full time with you , how will I make both ends meet.” Kali told him that she would find a way out.
That night Kali went inside the village and placed a human led on his sheep pen. That owner decided that it was the work of Kali and gave one sheep as offering to the temple. This went on for some time. Later the people of the village understood Kali’s intention and started giving regular gifts to the temple so that the priest does not suffer.
Murasappan is also not an ordinary God. Below hid left hand there is a statue of a lady carrying a basket. People call her as Uppukari. She was from Pongupalayam of Thiruppur district and came to this village to sell salt. Once she took rest by keeping her bag of salt in the kali temple. It seems she heard her being called by some body. When she came before Murasappan statue, she was made in to a stone.
The people Velliyampathi village do not take any decision, whether private or public without the consent of Kali. Lots of Offerings of hosiery goods come to this temple regularly.
In the month of Avani (August September) the fire pit (Agni kunda) festival is celebrated. On Thursday night all gods come outside the temple. Next day night ladies offer and worship kali with lamp made of rice flour. Every year Murasappan statue is painted afresh but they never paint his eye. On Saturday , his eye is painted ceremoniously. Then onwards offering of textile and hosiery goods are offered to Murasappan ,who is 22 feet high. The offerings reach to a much greater eight.
That day mid night a pit of 2 feet by 60 feet is dug in front of Kundathu Kai. First they sacrifice a sheep and put it in the feet and the raise the fire. Next day morning the priest with God’s blessings walks on that fire. Later all those people who have told the Goddess that they will walk on fire will do it. After this a buffalo is sacrificed and buried near the fire pit. Next Tuesday ,one more worship is carried out and goats are sacrificed. Later all the offerings to Murasappan are auctioned. Later they offer Pongal before the temple and again sacrifice goat. Its blood is mixed with Pongal and thrown towards the sky.
In the month of Karthigai (November-December) there is a lamp festival to the Kundathu Kali. A light on the pillar before her is lit. It seems it continuously burns for 3-4 days in spite of wind or rain. If it burns well people of the village believe that the year will be prosperous.


  1. மேல் கண்ட கட்டுரையின் தமிழாக்கம் கீழே தரப்பட்டு உள்ளது.

    வெள்ளியாம்பதி பத்ரகாளியும் முரசப்பனும்
    பீ. ஆர். ராமச்சந்திரா

    ஈரோட்டில் உள்ள பெருந்துறை அருகில் உள்ள வெள்ளியாம்பதி என்ற சிறு கிராமத்தில் உள்ளதே பத்ரகாளி, முரசப்பன் மற்றும் குண்டத்துக் காளி ஆலயம். அந்த கடவுட்கள் திருநெல்வேலி நடாத்திக் கிராமத்தில் இருந்து அங்கு வந்த கதையே சுவையானது.
    நாடார்கள் அதிகம் இருந்த ஊர் நடாத்திக் கிராமம். அவர்களில் பலரும் பாண்டிய மன்னனின் படையில் சேவகர்களாக இருந்தவர்கள். ஒரு முறை திருநெல்வேலியில் வெள்ளம் புகுந்து விட்டது. ஆகவே வீட்டுக்கு ஒருவர் என வந்து அனைவரையும் காப்பாற்ற வேண்டும் என மன்னன் ஆணையிட்டான். ஆனால் நடாத்தியில் இருந்தவர்கள் தாங்கள் படை வீரர்கள் என்பதினால் அதை செய்ய முடியாது என்றனர். அதைக் கேட்டு கோபமடைந்த மன்னன் அவர்களுக்கு நிறைய துன்பங்கள் தந்தான். ஆகவே அவர்கள் அங்கிருந்து மூட்டை முடிச்சுக்களுடம் கிளம்பி வேறு இடத்துக்கு சென்று குடியேற முடிவு செய்தனர். அந்த ஊரில் அவர்கள் பத்ரகாளி, முரசப்பர் மற்றும் குண்டத்துக் காளியை வணங்கிக் கொண்டு இருந்தனர் . ஆகவே அவர்கள் அங்கிருந்து மூன்று கற்களை அந்த தேவதைகளாக நினைத்து தம்முடம் எடுத்துக் கொண்டு சென்றனர். வெகு தூரம் நடந்து சென்ற அவர்கள் எடுத்துச் சென்ற கல் கனத்ததினால் வழியில் அந்த கற்களை வீசி எறிந்தனர். ஆனால் அவை பறந்து வந்து மீண்டும் அவர்கள் கூடையில் அமர்ந்து கொண்டன. மீண்டும் அவர்கள் அந்த கற்களை ஒரு புதருக்குள் தூக்கி எறிந்து விட அன்று ஒருவரின் கனவில் வந்த காளி ' உன்னுடைய ஒரு ஆள் என்னை அந்த புதருக்குள் தூக்கி எறிந்து விட்டான் . என்னை வெளியில் எடுத்து பூச்ச மரத்தின் அடியில் வைத்து என்னை வணங்குங்கள், நான் உங்களைப் பாதுகாத்து வருவேன் ' என்றாள். ஆகவே அவர்கள் வெள்ளியாம்பதி என்ற அந்த இடத்தில் தங்கி விட்டார்கள்.
    முதலில் அவர்கள் அந்த மூன்று கற்களையும் வைத்து வணங்கினாலும் பின்னர் அந்த கடவுட்களுக்கு சிலைகள் செய்தது வழிபட்டனர். இன்றும் அந்த மூன்று கற்களும் அங்கு உள்ளன. பத்ரகாளி தெற்கு நோக்கியும் அவளுடைய உதவியாளர் முரசப்பர் வடக்கு நோக்கியும் அமர்ந்து உள்ளனர். ஆலயத்தின் வெளியிலும் முரசப்பருக்கு பெரிய சிலை வைக்கப்பட்டு உள்ளது. அவர்களைத் தவிர ஐயனார், கொன்னவேல் பெருமாள், சப்பாணி நயினார், அன்னை தம்பிரான் போன்றவர்களுக்கும் சிலைகள் உள்ளன. காளியை ஸ்தாபனம் செய்தபின் எப்போதும் போல அந்த ஆலய பூசாரி பனை மரத்தின் மீது ஏறியபோது அது பயங்கரமாக ஆடி அவரை கீழே தள்ளியதாம். தன்னை ஆலயத்தைத் தவிர வேறு வேலைக்கு செல்லக் கூடாது என எதோ தடுத்ததாகக் கருதினார். அந்த செயலை முண்டகண்ணன் செய்ததாகாக் கருதி அவருடைய சிலையை தடியால் அடிக்கத் துவங்கினாராம். ஆனால் அதன் பின்னரே அது காளியின் வேலை என்பதை புரிந்து கொண்டு,' நான் அந்த வேலையே செய்யாவிடில் என் சாப்பாட்டுக்கு என்ன செய்வது ' எனக் கேட்க அவள் அதை தான் பார்த்துக்கொள்வதாகாக் கூறினாள்.
    அன்று இரவு காளி ஊருக்குள் சென்று ஒரு பணக்காரனின் ஆட்டுப் பண்ணையில் இருந்த ஆட்டின் மீது ஆணின் தலையை வைத்தாள். ஆகவே அவர் அது காளியின் செயலே எனப் புரிந்து கொண்டு அதை ஆலயத்துக்கு தந்துவிட்டார். அது பல நாள் தொடர காளியின் எண்ணம் அனைவருக்கும் புரிந்தது. அன்று முதல் ஆலய பூசாரிக்கு அவரவர் பொருட்களைத் தர அவர் வழக்கைசீராயிற்று.
    முரசப்பரின் இடது கையில் ஒரு கூடையை பிடித்துக் கொண்டு உள்ள காட்சியில் பெண் சிலை உள்ளது. அவளை உப்புக்காரி என்கிறார்கள். அவள் திருப்பூரில் இருந்த பொங்குபாளையத்தில் இருந்து உப்பு விற்க அங்கு வந்தவளாம். அவள் ஒரு நாள் அந்த காளி கோவிலில் உறங்கிக் கொண்டு இருக்கையில் எவரோ அழைப்பது போல இருக்க அவள் முரசப்பரின் சிலைக்கு அருகில் சென்றாள். சென்றவள் அப்படியே கல்லாகி விட்டாள். காளியை கலந்து ஆலோசிக்காமல் அங்குள்ளவர்கள் எந்த முடிவையும் எடுப்பது இல்லை. அந்த ஆலயத்துக்கு நிறைய காணிக்கைகள் வருகின்றன.
    ...continued below

  2. ....continued from above
    ஆவணி மாதத்தில் ( ஆகஸ்ட்- செப்டம்பர்) தீ மீதி விழா நடைபெறும். விழா துவங்கும் முன் வியாழக் கிழமை அனைத்து கடவுட்களும் வெளியில் எடுத்து வரப்படுவார்கள். பெண்கள் காளிக்கு அரிசி மாவை கொண்டு தயாரித்த பொருளில் விளக்கு வைப்பார்கள். ( மாவிளக்கு) ஒவ்வொரு வருடமும் முரசப்பர் சிலைக்கு புதிய வண்ணம் அடித்தாலும் அவர் கண்களுக்கு வண்ணம் அடிப்பது இல்லை. சனிக்கிழமையில் சம்பிரதாயமாக கண்களிலும் வண்ணம் அடிப்பது போல செய்வார்கள். இருபத்தி இரண்டு உயர முரசப்பர் சிலைக்கு நூல் ஆலைகளில் இருந்து புதிய துணிகள் வரும்.
    அன்று இரவு குண்டத்து காளியின் முன்னாள் அறுபது அடிக்கு இரண்டு அடி நீள குழி வெட்டப்படும். அந்த குண்டில் ஆடு வெட்டப்பட்டு போடப்படும். அதன் பின் அதில் தீ மூட்டப்பட, மறு நாள் காலையில் முதலில் பூசாரி தீ மிதிப்பார். அவரைத் தொடர்ந்து மற்றவர்களுள் குண்டத்தில் இறங்கி தீ மிதிப்பார்கள். இறுதியாக அந்த காளிக்கு மாடு ஒன்று பலியாக தரப்படும். ஆடு ஒன்றும் பலி தரப்பட்டு முரசப்பருக்கு வந்த காணிக்கைகளை ஏலம் போடுவார்கள். அதன் பின் அடுத்த செவ்வாய் கிழமை மீண்டும் வழிபாடு நடைபெற்று மீண்டும் ஒரு ஆடு பலியாக தரப்பட்டு அதன் ரத்தத்துடன் கலந்த பொங்கலை ஆகாயத்தில் வீசுவார்கள்.
    குண்டத்து காளிக்கு கார்த்திகை மாதங்களில் (நவம்பர் - டிசம்பர்) விளக்குகளை ஏற்றுவார்கள். எத்தனை மழை அல்லது காற்று வீசினால் கூட அது மூன்று அல்லது நான்கு நாட்கள் கூட தொடர்ந்து எறியுமாம். அது நல்லபடியாக எறிந்தால் கிராமத்துக்கு நல்லது நடக்கும் என புரிந்து கொள்வார்கள்.
    (Translated into Tamil by Santhipriya )