Tuesday, March 23, 2010

Palayadi Karuppu

Palayadi Karuppu



Gandharava kottai is a village which is thirty km from Pudukottai. Varappur is 12 km from this village. This is the head village for the surrounding 35 villages near there. The same caste people there have divided themselves in to eight groups. They did not have any God to protect them. So two elders of the village went to Kerala. They saw a sage who was doing meditation there. They waited in front of him for 90 days. Drinking only water. The sage realized their earnestness and opened his eyes and gave one fist full of mud to each of them. One man kept it safely in side his turban and the other made a packet with his cloth and hung it on the thread that he had tied in his hip. They reached their village. When the man went to the pond to drink water, he removed his turban. The mud in his turban became like an arrow and went through a Pala tree and fell below it. The elders then rushed to the village and brought all the people. Then God entered one of the assembled and he told them, “I am Karuppan. I like this place. If you build a temple for me here, I will take care of you.” Then the asked God, as to what has to be done with the mud brought by the other person. Then the God told them to place it below another Pala tree in Nerunchipatti which was two km from there. The people did accordingly. The people built a temple and the Karuppu was referred to as Palayadi Karuppu (Karuppu below a Pala tree).All the 18 villages around Varappur consider this Karuppu as their God and are firm that he will satisfy all their wants.
The Pala tree has become in to a very big tree. Along with Palayadi Karuppu, there are three more sub gods called Chinna Karuppu, Changili Karuppu and Muthu Karuppu. Nearby in another structure, there is a small statue of the man who brought Palayadi Karuppu from Kerala. When Karuppu is worshipped, he also is worshipped. Lot of mud horses are also there built by devotees as their offering. Nearby there is temple for the fearsome God Billi muni. People believe he is the god who does things for Karuppu.
Once a Muslim gentleman called Mal Ravuthar went by this side and he teasingly told about whether the horses would eat grass. After he left Palayadi Karuppu told Billi Muni, “When he is returning back, I will make these horses eat grass. Then he would be surprised and come here. At that time you cut off his head.” As a memory of this incident there is a small structure for Mal Ravuthar also. He sits headless on a horse. Below the feet of the horse, his head is seen lying. Worship is done for Mal Ravuthar also. The Billi muni temple does not have any doors. It seems all attempts to put a door have failed.
In the month of February –March there is a ten day festival for Palai Karuppu. All the villagers attend this festival without fail on the eighth day there is a festival called “Billi koduppu Vaibhavam.” It seems once upon a time to satisfy the ferocious Billi Muni, every year, one child was sacrificed. Its blood would be mixed with Pongal and the balls of rice and blood would be thrown in to the sky on all four directions. It seems in one direction the ball will not fall back. They would then conclude that Billi has taken the ball of rice on that side. They also believed that the villages in that direction would become prosperous for that year.
This sacrificing of a child continued till the family which was supposed to give child for sacrifice had only one son. The family members went and cried before Palayadi Karuppu. Then Karuppu appeared before them and told them not to sacrifice the child but take out a little blood from the thigh of the child.
On the eighth day of the festival , pongal is prepared and offered to the other Karuppu kept below the Pala tree in Nerunchi Patti Then the Chamiyadi of Palayadi Karuppu and Billi muni jump and dance Then they start walking towards the Palayadi Karuppu temple. On the way many villagers garland both the Chamiyadis. They ask al their doubts and in trance the Chamiyadis reply heir questions. Around 12 mid nights they prepare Pongal and offer it to Palayadi Karuppu Then the blood is let from the thigh of the boy. Then the villager belonging to the village of that boy mixes the blood with pongal and throws it towards the sky. With this festival of the eighth day comes to an end.
People of the 18 villages have great faith on Palayadi Karuppu. The first invitation to any function in any house in these eight villages is always to Palayadi Karuppu. The Pala tree behind the Palayadi Karuppu is also believed to have magical properties. Women without children chew the leaves and people honour the leaf by putting them on their head.


  1. மேலுள்ள கட்டுரை தமிழில் கீழே தரப்பட்டு உள்ளது.

    பாலயாடிக் கருப்பு
    பீ. ஆர். ராமச்சந்திரன்

    புதுக்கோட்டையில் இருந்து முப்பது கிலோ தொலைவில் உள்ளது கந்தர்வக் கோட்டை. அது சுற்றி உள்ள முப்பத்தி ஐந்து கிராமங்களுக்கும் தலை கிராமம் அது . அந்த கிராமத்தில் உள்ளவர்கள் தம்மை எட்டு பிரிவினராக பிரித்துக் கொண்டனர். அவர்களுக்கு தம்மைப் பாதுகாக்க எந்த கடவுளும் கிடையாது என்ற எண்ணம் இருந்தது . ஆகவே இரண்டு மூத்தக் கிராமத்தினர் பக்கத்து நாடான கேரளாவுக்குச் சென்று அங்கு தவம் இருந்த ஒரு முனிவரிடம் சென்றனர். அவர் எதிரில் தொன்னூறு நாட்கள் தண்ணீர் மட்டுமே பருகியபடி நின்று கொண்டு இருந்தனர் . அவர்களின் பக்தியைக் கண்டு இறங்கியவர் அவர்களிடம் இரண்டு பிடி பூமி மண்ணைத் தந்தார். ஒருவன் அதை தனது தலைப்பாகையில் வைத்து கொள்ள இரண்டாமவர் அதை பத்திரமாக தனது பையில் கட்டி, இடுப்புக் கயிற்றில் கட்டி வைத்துக் கொண்டார். அவர்கள் இருவரும் கிராமத்துக்கு திரும்பி வந்தனர். முதலாமவன் தலைப்பாகையில் மண் உள்ளது ஞாபகம் இல்லாமல் தனது தலைப்பாகையை அவிழ்த்து விட்டு தண்ணீர் குடிக்க பலா மரத்து அருகில் இருந்த ஒரு குளத்தின் அருகில் சென்றான். அவன் தலைப்பாகையில் இருந்த மண் கட்டி கீழே விழுந்தது. அவர்கள் ஓடிச் சென்று அனைவரையும் அழைத்து வர அங்கு கூடி இருந்த கிராமத்து மக்கள் ஒருவரின் மீது சாமி வந்து கூறியது '' என் பெயர் கருப்பன். எந்த இடம் எனக்குப் பிடித்துள்ளது. நான் உங்களை பாதுகாப்பேன். எனக்கு இங்கு ஒரு ஆலயம் வேண்டும்''. அவர்கள் அதை ஏற்றனர். அவர்கள் அந்த கடவுளிடம் இரண்டாவது ஆளிடம் இருந்த மண் கட்டியை என்ன செய்வது எனக் கேட்க அவர் அதை இரண்டு கிலோ தொலைவில் இருந்த நெருஞ்சிப்பட்டியில் உள்ள இன்னொரு பலா மரத்தடியில் அதை வைக்குமாறு கூற அவர்களும் அதை எடுத்துக் கொண்டு அந்த பாலா மரத்தின் அடியில் கொண்டு வைத்து அங்கும் ஆலயம் அமைத்து அதை பாலயாடிக் கருப்பு என பெயரிட்டு அழைத்தனர். அதை சுற்றி இருந்த பதினெட்டு கிராமத்தினர் அவரே தம்மைக் காக்கும் தெய்வம் என நம்பி வணங்கத் துவங்கினார்கள் . அங்கு இன்னும் மூன்று துணைக் கடவுட்களும் சின்ன கருப்பு, சங்கலிக் கருப்பு, முத்துக் கருப்பு என்ற பெயர்களில் அமைந்தனர். அதன் அருகில் அந்த பலாக் கருப்பை கேரளாவில் இருந்து கொண்டு வந்தவரின் சிலையும்அங்கு அமைக்கப்பட்டு உள்ளது. அந்த ஆலயத்தில் பலர் மண் குதிரைகளையும் அமைத்து உள்ளனர். அருகில் பயங்கரமான உருவைக் கொண்ட பில்லி முனியின் ஆலயமும் உள்ளது.
    ஒரு முறை ராவுத்தர் என்ற ஒரு முஸ்லிம் பெரியவர் அங்கு வந்தார். வந்தவர் கேலியாக அங்குள்ள குதிரை புல்லைத் தின்னுமா எனக் கேட்டுவிட்டு சென்றாராம். அதைக் கேட்ட பலாக் கருப்பு அங்கு இருந்த முனியிடம் கூறினார் ' அவர் திரும்பி வரும்போது நான் இந்த குதிரைகளை புல்லை தின்ன வைக்கின்றேன். அவன் ஆச்சர்யத்துடன் வந்து பார்க்கும்போது அவர் தலையை சீவிவிடு. '
    எங்கோ சென்று விட்டு மீண்டும் அந்த வழியாக வந்த அந்த ராவுத்தர் அதன்படி மரணம் அடைய அவரை குறிக்கும் விதத்தில் அவரை அங்கு தலை இல்லாத சிலையாக வைத்து உள்ளனர். அந்த குதிரை சிலைகளுக்கு அடியில் அவர் தலை சிலையாக வைக்கப்பட்டு உள்ளது. ஆகவே ராவுத்தரயையும் அங்கு வணங்குகின்றார்கள். எத்தனையோ முயன்றும் பில்லி முனியின் ஆலயத்துக்கு கதவு வைக்க முடியவில்லையாம்.

  2. ..continued from above...
    பிப்ருவரி - மார்ச் மதங்களில் பலா கருப்பு ஆலயத்தில் பத்து நாட்கள் விழ நடைபெறும். எட்டாவது நாளில் பில்லி கொடுப்பு வைபவம் என்ற நிகழ்ச்சி நடைபெறும். அனைவரும் கலந்து கொள்ளும் அந்த விழா காலத்தில் பல காலத்துக்கு முன்னால் ஆண் குழந்தை ஒன்றை பலி தரும் பழக்கமும் இருந்ததாம். அதன் ரத்தத்தை பொங்கலுடன் கலந்து உருண்டையாக உருட்டி அதை நாலாபுரத்து திசைகளிலும் வானத்தை நோக்கி தூக்கித் தூக்கிப் போடுவார்களாம். ஏதாவது ஒரு பக்கத்தில் போடப்படும் உருண்டை கீழே விழாதாம். அதை பில்லி முனி பிடித்துக் கொண்டு விட்டதாகக் கருதுவார்களாம் . அந்த வருடம் அந்த பக்கத்தில் உள்ள கிராமங்கள் செழிக்குமாம்.
    ஒரு முறை ஒரு குடும்பத்தில் ஒரே ஒரு ஆண் குழந்தை மட்டுமே இருக்க அதை பலி தர வேண்டியவர்கள் முனியிடம் சென்று கதற அது அந்த குழந்தையை பலி தரவேண்டாம் என்றும் அதன் தொடையில் இருந்து சிறிது ரத்தம் எடுத்துத் தந்தால் போதும் எனக் கூற ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் இருந்தும் தரப்பட்டு வந்த குழந்தை பலி அது முதல் நின்றுவிட்டதாம்.
    எட்டாவது தினத்தன்று பொங்கல் சமைக்கப்பட்டு நெருஞ்சிபட்டு பலா மரத்தின் அடியில் உள்ள மற்ற கருப்புகளுக்கு தரப்படும் போது எவராவது ஒருவருக்கு சாமி வந்து முனி அவர் மீது ஏறிக் கொண்டு அவர் மூலம் நடனம் ஆடுமாம். அதன் பின் அனைவரும் பாலயாடிக் கருப்பு ஆலயத்துக்கு புறப்பட்டுச் செல்வார்கள். வழி முழுவதும் சாமி வந்து ஆடுபவர்களுக்கு மாலைகளைப் போடுவார்கள். பாலயாடிக் கருப்பு ஆலயத்தை அடைந்ததும் அந்த கிராமத்தினர் ரத்தம் கலந்த பொங்கலை நாலாபுறமும் வீசுவார்கள். அதனுடன் எட்டாவது நாள் விழா நிறைவு பெரும். அந்த பதினெட்டு கிராமத்தினருக்கும் பாலயாடிக் கறுப்பர் மீது நம்பிக்கை அதிகம். அந்த ஊர்களில் நடைபெறும் எவருடைய வீட்டு விழா என்றாலும் முதல் பத்திரிகை பாலயாடிக் கருப்புக்குத்தான் வைப்பார்கள். அந்த பலா மரத்துக்கும் பல சக்திகள் உள்ளதாக நம்புகின்றனர். குழந்தை பாக்கியம் இல்லாதவர்கள் அதன் இலையை தின்றப் பின் அதை தமது தலையிலும் வைத்துக்கொள்ள அவர்கள் கருதரிப்பது உண்டாம்.
    (Translated into Tamil by Santhipriya )

  3. Dear Sri.Jayaraman,
    Milions of thanks for the service you are doing. may God bless you, Ramachander

  4. Dear Mr. Ramachndran
    I write Tamil articles under pen name Santhipriya .
    Can I send the same to some divine monthly magazines for publication? They don't make any payment. I have so far published hundreds like this. You can also read my articles in Articles on temples

    David Godman - Home Page-
    (Tamil translated site)
    Thanks, Jayaraman